నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 3 - యూరప్ - 2

 

Click here for నా విదేశపర్యటనలు – 3 – యూరప్ – 1

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

నా విదేశపర్యటనలు – 3 – యూరప్ – 2

ప్రాగ్

25-4-1989

ఈ పర్యటనలో మాతో 15 మంది మణిపురి బృందం, 15 మంది కర్నాటక యక్షగాన బృందం కూడా ఉన్నారు. యక్షగాన బృందంలో మగవాళ్లే ఎక్కువ. మణిపురిలో ఆడపిల్లలు ఎక్కువ. సరీ, కూచిపూడిలో సరిసమానం. మా అందరికీ బస్సు ఏర్పాటు అయింది. Airportలో పెద్ద విశేషాలు లేవు.

నిజానికి ఏప్రిల్ 23 మా నాన్న ఆబ్దికం. అప్పుడే కొంతకాలం నుంచి తద్దినలు సక్రమంగా జరగలేదు. ఇలాగే ఏదో సంచారంలో ఉండడంచేత. ఆయన పోయేనాటికి 58 ఏళ్లు. అంటే ఈనాడు ఆయనకంటే నేనే 11 ఏళ్లు పెద్ద అన్నమాట. మనుషులు పుడతారు. ఏళ్ల ప్రత్యేక వ్యక్తిత్వం, అనుభవం పొందుతారు. తరవాత పండిన ఆకులా రాలిపోతారు. అంటిపెట్టుకొన్న చెట్టుకొమ్మ మళ్లీ చిగురిస్తుంది. చెట్టు యొక్క జీవశక్తి ఉన్నంత కాలం కొత్త ఆకులు చిగిర్చడం, పండుటాకులు రాలడం. అదే సహజం. ప్రతీ ఆకూ పునర్జన్మ పొందుతుందా? అవసరం ఏముందీ? పునర్జన్మ లేకపోతే ప్రకృతి ధర్మానికి నష్టం ఏమీ లేదు కదా! అది అలాగే ఉంటుంది. అమ్మయ్యో... పునర్జన్మ లేకపోతే ఈ వేదాంతాలు, మతాలు, వీటిగతి ఏమిటి?

ఢిల్లీ నుంచి ఫ్రాంక్ ఫర్ట్ కి దగ్గరగా 7 గంటలు ప్రయాణం. ఈ విమానయానంలో నేను కూర్చుందికి, వీణ పెట్టుకుందికి మంచి ఆనుకూల్యం కుదిరింది. చి.సౌ. పద్మతల్లి చి. చంద్రుగాణ్ణి ఎవరేనా చూసుకొంటే పొందే స్వేచ్ఛ పొందేను. ఫ్రాంక్ ఫర్ట్, స్థానిక కాలమానం 5 గంటలకి చేరేం.

Airport లాంఛనాలన్నీ పూర్తిచేసుకొని హోటేలు 8.30కి చేరేం. అందరికీ అలసటగా ఉంది. మన టైము ప్రకారం 12 గంటలు రాత్రి అన్నమాట. అంటే 23 పూర్తి అయింది. భోజనం ఏర్పాట్లుచేసే Indian రాయబార కార్యాలయోద్యోగి ఒకంతట రాలేదు. ఆఖరికి భోజనం ఏం చేయోలా బోధపడక ఉడికించిన కూరలు, బ్రెడ్డు తిన్నాం. చాలా ఉన్నాయి అక్కడ. మాకు ఏవి తినాలో, తీసుకోవాలో తెలియదు. మర్నాడు ఉదయం బాగానే పట్టించేం. మధ్యాహ్నం 3 గంటలకి ప్రాగ్ వెళ్లే flight. 24 సాయంత్రానికి ప్రాగ్ చేరుకొన్నాం. Intercontinental – five star hotel లో మా బస ఏర్పాటు. 

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 3 - యూరప్ - 1

 

 Click here for - అమెరికా - ముక్తాయింపు

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

నా విదేశపర్యటనలు – 3 – యూరప్ – 1

ప్రాగ్

25-4-1989

మద్రాసులో 21 వ తేదీనే బయలుదేరేం. ప్రయాణంలో విశేషం ఏమీ లేదు. అనేక సార్లు విమానయానం చేయడంచేత విమానాశ్రయంలోని కార్యకలాపాలు, ప్రయాణీకుల ఉత్సాహాతిశయాలు, అంపకాలు పెట్టుకోడంలోని కరుణ, విమానంలో యథావిధిగా జరిగే సత్కారాలు, ఉపదేశాలు అన్నీ మాములుగా జరిగిపోయాయి. అయితే ఢిల్లీ విమానాశ్రయంలో నా సూట్ కేస్ చివర కొంచెం నోరు వెళ్ళబెట్టింది. దాన్ని బాగుచేయించుకోవాలన్న చీదర ప్రారంభం అయింది. న్యాయంగా ICCR వాళ్లు మా అందరికీ యాత్రిక్ నివాస్ లో  బస ఏర్పాటు చేసేరు. ఆ మర్నాడు, అంటే 22 తేదీని ఆంధ్రప్రదేశ్ భవనంలో మా కార్యక్రమం ఉండడంచేత వాళ్లు rooms  ఏర్పాటు చేసేరు. అయితే ఆడపిల్లలు, మాస్టారుగారు అక్కడ ఉన్నారు మేం యాత్రిక్ నివాస్ లో ఉన్నాం, యాత్రిక్ నివాస్ ప్రక్కనే ఒక మంచి జోళ్లుకుట్టే కుర్రాడు నా సూటుకేసు బాగుచేసేడు, పుచ్చుకుంటే పుచ్చకున్నాడు 15 రూపాయలు. మా అందరి భోజనం ఆంధ్రప్రదేశం భవనంలోనే. ఆ సాయంత్రం ఆంధ్రప్రదేశ్ భవనం ఆడిటోరియంలోనే రిహార్సల్సు. శ్రీ శ్రీనవాసన్ యథాప్రకారం వచ్చేరు. మాస్టారుగారికి ఇవ్వవలసిన సలహాలు యిచ్చేరు.   

మర్నాడు అంటే 22 ఏప్రిల్, ఉదయం ఆంధ్రప్రదేశ్ భవనంలో కాఫీ, ఫలహారాలు పూర్తిచేసేం. మొత్తానికి ఏమైనా శ్రీ NTR ఢిల్లీలో కొంత తెలుగుతనం నిలబెట్టేరు. తెలుగు భోజనం తినిపించేరు దేశీయులందరికీ. కందిపొడి, ఆవకాయ, గోంగూర. మిగిలిన దాక్షిణాత్య భోజనానికి భిన్నమైన రుచి తెలియజేసేరు. పదార్ధాలు రమారమి అవే. అయితే రుచి వేరు. భరతనాట్యానికి, కూచిపూడికి ఉన్న తేడా అదే. సరీ, ఆ ఉదయం ICCR కి వెళ్లాం. అక్కడ మా కార్యక్రమపు తీరు దానికి అవసరమయే వెలుగునీడల దోహదం ఎలా ఉండాలో చూసుకోవడం అయింది.

మారు దుస్తుల ఖర్చుకోసం 500 యివ్వాలని తేలింది. ఆడేవాళ్ల కాస్ట్యూమ్స్ కోసం ప్రత్యేకం యివ్వడంలేదని తెలిసింది, యిక, ఎవరికైనా డాలర్లు కావాలా, కావలిస్తే రూపాయలకి బదులు డాలర్లు తీసుకోవచ్చును అన్నారు. ఎవరి దగ్గరా ఏమీ లేదనీ, డాలర్లు తీసుకొనే అంత డబ్బులేదనీ, ఊరికే యిస్తే  పుచ్చుకొంటామనీ ఆయనకి తెలియదా... ఆఖరికి దుస్తుల కోసం యిచ్చే 5 వందలకి సరిపడే డాలర్లు తీసుకోమన్నారు. 20 డాలర్లు యిచ్చేరు. మిగిలిన 135 రూపాయాలు చూసుకొందాం తర్వాత అనుకొన్నాం. అప్పటికే భోజనం వేళ అయింది.

సాయంత్రం మా కార్యక్రమం బాగా జరిగింది. అందరికీ పూలకుండీలు జ్ఞాపికలు యిచ్చేరు. వీణ కవరు వేస్తూండగా ఒక యివకుడు వచ్చేడు. తాను బాబ్జీ కొడుకునని పరిచయం చేసుకొన్నాడు. అప్పుడే బాబ్జీ పోయి 20 ఏళ్లు దాటి ఉంటుంది. ఈ అబ్బాయిని తెలియదు. వీళ్ల అన్నని చూసేను. యీ అబ్బాయి Air Force లో పనిచేస్తున్నాడట. నిజానికి బాబ్జీ పిల్లలతో అంత పరిచయం ఉండడానికి అవకాశం లేదు. అయినా ఆ పిల్లలు అంత ఆత్మీయంగా పలకరించడానికి నా పేరు, బాబ్జీకి నాకు మధ్యగల బాల్యస్నేహం యింట్లో అందరికీ అంత సన్నిహితుణ్ణి చేసేయనుకొంటాను. పెద్దమ్మాయిని చూసేను లోగడ. ప్రస్తుతం రాజమండ్రిలో ఉందట. ఆ అబ్బాయితో మాట్లాడడం ఎన్నో బాల్య స్మృతులను రేపింది.

శ్రీ సుబ్బుడు కచేరీకి వచ్చేరు. నా యడల ఆయనకి కొంత సద్భావం ఉంది. మాతోనే ఆయన అక్కడ భోజనం చేసేరు. ఏవో సంగీత చర్చలు జరిగేయి. ఆయన కంపోస్ చేసిన తిల్లానా గురించి చెప్పేరు. విమర్శలో కరుకుదనం, రసజ్ఞతలో నిండుతనం రెండూ ఉన్నాయి ఆయనలో.

తెల్లవారు జామున 5 గంటలకి యాత్రిక్ నివాస్ లో ground floor కి వచ్చేయాలని సూచనలు యిచ్చేరు. 

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 2 - ముక్తాయింపు - 6-4-2000

 

 Click here for - అమెరికా 12

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

అమెరికా - 13

6-4-2000

నిన్ననే ఉగాది విక్రమ సంవత్సరం.

ఇటీవల ఈ పుస్తకం చదువుకోవడం జరిగింది. కొన్ని అక్షరాలు బోధపడక వాటిమీద తిరిగి రాయడం మంచిదనిపించి ఓపిగ్గా అప్పుడూ అప్పుడు రాస్తూ వచ్చేను.

అసలు 86లో జరిగిన ఈ పర్యటన గురించి రాయడం ఎందుకు జరిగిందీ? అప్పుడే ఆరుసార్లే ఏడుసార్లో అమెరికా పర్యటన జరిగింది. మొట్టమొదట 71లో శ్రీ ఘంటసాలగారితో. ఆ పర్యటనలో మొదట జర్మనీలో గొటింగన్ యూనివర్సిటీ. ఇది 1971 అక్టోబరు అని జ్ఞాపకం. తిరిగి నవంబరులో మొదటి వారం తిరిగి వచ్చేసాం. ఆనాడు న్యూయార్క్ తెలుగు సాంస్కృతిక సంఘం ఏర్పాటు. అప్పుడు శ్రీ పాలంకి రామమోహనరావుగారింట మా బస. శ్రీ ఘంటసాలగారు, నేను, మా మేనేజరు, క్రిష్ణమూర్తిగారు. రామమోహనరావుగారు, ఆయన ఆ సంఘానికి కార్యదర్శి. శ్రీ ఓలేటి రామారావుగారు వారింట్లో guest గా ఉండేవారు. ఆనాడు పరిచయమైన వ్యక్తులు, కాశి శాస్త్రి, గంటి సూర్యనారాయణ, దశిక రాధాక్రిష్ణమూర్తి, యింకా ఎవరో. పాలంకి రామమోహనరావుగారిని, దశిక రాధాక్రిష్ణమూర్తిగారిని తర్వాత మా పర్యటనలలో చూసేను చాలాసార్లు.

సరే, ఇవన్నీ ఎందుకు రాసేనయ్యా ... ఇన్నిసార్లు అమెరికా వెళ్లి వచ్చినా పర్యటన విశేషాలు రాయలేదు. 71 తర్వాత 82 నుంచి 96 వరకూ 6 సార్లు అనుకొంటాను వెళ్లివ్చేం. ఈ పర్యటనలో విశేషం ఏమిటంటే తెలుగు సంఘంతో  ఏ విధమైన సంబంధం లేదు. ఈ పర్యటన ఏర్పాటకి శ్రీ వేదాంతం సత్యనారాయణ శర్మగారు Performer మాత్రం. వెంపటి చిన సత్యంగారే నాయకుడు ఈ పర్యటనకి. Party leader సత్యంగారు కాకపోతే వాద్యసహకారానికి మేము వెళ్లి ఉండేవాళ్లం కాదు. ప్రేక్షకులంతా అమెరికన్లు. అన్ని ఏర్పాట్లు చేసిన ఆమె మార్తా ఏస్టన్. ఇండియా festival Ford Foundation ఏర్పాటు చేసిన కార్యక్రమాలు ఇవి. అమెరికాలో ఎప్పుడూ చూసే ప్రసిద్ధ పర్యాటక స్థలాలకి సంబంధం లేదు. అన్నీ విశ్వవిద్యాలయాలకి సంబంధించిన కార్యక్రమాలు యివి. లోగడ మేము అమెరికాలో పొందిన అనుభవాలకి భిన్నమయినవి. బహుశః ఈ పర్యటన గురించి ఇంత ఆసక్తిగా రాయడానికి కారణం అదేనేమో... 

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 2 - అమెరికా - 12

 

 Click here for - అమెరికా 11

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

అమెరికా - 12

7-4-86

మర్నాడు ఉదయం లండన్ airport లో దిగేం. అక్కడ ఒక గంట తర్వాత విమానం బయలుదేరుతుంది. లండన్ airport మాకు బాగా పరిచయమే. నేను యింకా మగవాళ్లు ఉపయోగించే perfumes కొందామనుకొన్నాను. చాలా ఖరీదుగా ఉండడంచేత కొనలేదు. Fight లో Dunhill సిగరెట్లు మాత్రం కొన్నాను ఎవరికైనా యివ్వడానికి.

మనస్సులో ఆరాటం. మేము కొన్న వస్తువుల మీద duty ఎంత వేస్తాడో అని. అదృష్టం, ఏ బాధాలేకుండా బయటపడ్డాం.

ఢిల్లీ 8 తేదీ రాత్రి 11 గంటలకి చేరుకొన్నాం. మమ్మల్ని receive చేసుకొందికి ICCR ఉద్యోగి ఎవరూ రాలేదు. ఆఖరు సామానంతా ఒక van లోకి ఎక్కించిన తర్వాత ఆయన వచ్చేడు. సవ్యంగా మళ్లా అశోక యాత్రి నివాస్ చేరుకొన్నాం. 9 తారీఖు అంతా ఢిల్లీలో గడిచింది.

9-4-86

9 తేదీ ఏప్రిల్, ఢిల్లీలో చాలా వేడిగా ఉంది. అశోకా యాత్రి నివాస్ కి దగ్గరగా ఒక South Indian భౌజన ఫలహారాలు దొరికే ఒక హోటేలు ఉంది. చుట్టూ పక్కల పనిచేసే దక్షిణాది ఉద్యోగులు అక్కడే ఆకలి తీర్చుకొంటారు. పదార్ధాలు రుచిగా, శుచిగా ఉంటాయి నిరాడంబరంగా. ఏది తీసుకొన్నా 1.50. ఉదయం ఫలహారం, మధ్యాహ్నం భోజనం అక్కడే. అయితే యింకా తినలానే అనిపిస్తుంది. రాత్రి 7.30కి ఆ హోటేలు మూసేస్తారు. ఆ సంగతి జ్ఞపకం లేక 8 గంటలకి బయలుదేరి తిండికోసం తిరిగి తిరిగి చివరకి కన్నాట్ ప్లేస్ లో ఒక సామాన్య హోటేలులో ఆకలి తీర్చుకొన్నాం. అయితే వాడు యిచ్చిన అన్నం, పెరుగు, రొట్టి, వాటి ఆధరవులకి నలుగురికి 65 రూపాయాలు యిచ్చేం. ఢిల్లీలో మా అఫిషియల్ passports తిరిగి యివ్వడం అయింది. మొదట మా దస్తుల విషయంలో యివ్వవలసిన 500 రూపాయలు చెక్కు రూపంగా యిచ్చేరు.

10-4-86

మర్నాడు 10 తేదీ ఉదయం 6 గంటలకి flight. మేము 3 గంటలకి నిద్రలేచి బయలుదేరేం. యాత్రీ నివాస్ లో మేము 18 అంతస్థులో ఉన్నాం. అక్కడ lift ఒకంతట రాదు. అందుకు. Flight లో మళ్లా నా వీణ పెట్టుకోడానికి ఏం చిక్కో అని ఆరాటం. అదృష్టం, నా పక్క సీటు ఖాళీగా ఉంది. Airhostess చాలా గౌరంగా ఆ సీటులో నా వీణ పెట్టుకోమంది. ఎంత మనశ్శాంతి. హైదరాబాదులో ఒక అరగంట విమానం ఆగుతుంది. శ్రీ శంకరరెడ్డిగారు వస్తారని, డాలర్లు అక్కడే యివ్వాలని అన్నారు మస్టారుగారు. కాని ఆయన రాలేదు. అంతేకాదు, విమానంలోవారు బయటకి, బయటవారు transit లోకలియడానికి వీలులేదన్నారు. ఆ రోజు Indian Airlines వారు యిచ్చిన ఫలహారం, పానీయాలు చాలా సంతృప్తిగాను, సుఖంగాను ఉన్నాయి. అనుకొన్న సమయానికి మద్రాసు చేరుకొన్నాం. Airport కి కూచిపూడి ఆర్ట్ ఎకాడమి మిత్రులు వచ్చేరు. చక్కటి ఏర్పాట్లు చేసేరు. సుఖంగా యిళ్లకి చేరేం.

అయితే ఒక్క విషయం – ఈ పర్యటనలో ఎంతో మందిని కలిసేం. వాళ్ల అందరి పేర్లూ రాయలేదు. అంతేకాదు, జ్ఞాపకం లేవు. కారణం, వాళ్లందరికీ పార్ట్ నాయకునితోటే ఎక్కువ సంబంధం. వాళ్లు మాకు అందరికీ సమానమైన సౌకర్యాలు కలిగించినా, హోటేలులో supplier కి యితరులకి ఉన్న సంబంధంలాటిది. అయితే కొంతమంది అందరికీ చాలా దగ్గరగా వస్తారు. అలాంటి వ్యక్తుల పేర్లను మరవలేదనే అనుకొంటున్నాను.

(p.s.: మా దగ్గర ఉన్న డాలర్లు మాస్టారుగారు తనకి యిమ్మని శంకరరెడ్డిగారి ద్వారా తాను మారుస్తానని మొదటినుంచి అడుగుతున్నారు. మద్రాసు వచ్చేక మాస్టారుగారికి నా దగ్గర ఉన్న 946 డాలర్లు యిచ్చేను. 15న వాటికి రావలసిన రూపాయలు మాస్టారుగారు హైదరబాదు వెళ్లి తీసుకొని రావలసి ఉంది. ఆయన 15 మధ్యాహ్నం హైదరాబాదు వెళతారు.)

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 2 - అమెరికా - 11

 

 Click here for - అమెరికా 10

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

అమెరికా - 11

6-4-86

అనుకొన్న విధంగా పోర్టులాండ్ నుంచి తిరిగి న్యూయార్క్ బయలుదేరేం. పోర్ట్ లాండ్ సంగీతశాఖా అధ్యక్షుడు మరో అబ్బాయి రెండు van లలో మమ్మల్ని airport కి తీసుకొని వచ్చేరు. తిన్నగా పోర్ట్ లాండ్ నుంచి న్యూయార్క్ రావలసిన flight మధ్యలో మినియాపోలీస్ లో మారవలసి వచ్చింది. ఏవో కారణాలవల్ల. అయితే వెంటనే మరో flight ఉంది న్యూయార్క్ కి. రావలసిన టైము కన్నా మరో గంట లేటుగా న్యూయార్క్ చేరేం. చి. బాలా, గోపి, చి.సౌ. రమణమ్మ, చి. రామచంద్రరావు రాసిన ఉత్తరాలు అందుకొన్నాను.

న్యూయార్క్ లో శ్రీ KV రావుగారు, రఘునాథ్ గారు కలిసారు. Flight లో మాకు ఏదో శాఖాహార భోజనం పేరుతో యిచ్చేరు. కానీ మళ్లా ఏదో తినాలని అనిపిస్తునే ఉంది. అయితే ఆ రాత్రికి మరేమీ తినే యోగ్యత లేకపోయింది. అయితే అదృష్టవశాత్తు మేము తెచ్చుకొన్న bread పాలు ఉండడం చేత ఆకలి బాధ లేకుండా గడిచింది.

మళ్లా న్యూయార్క్ లో మొదట మేము బసచేసిన హోటేలు ఎస్ప్లనేడ్ లోనే దిగేం. మర్నాడు ఉదయం న్యూయార్క్ లో కొనవలసిన వస్తువులు కొనాల్సి ఉంది. ముఖ్యంగా చి.రామచంద్రరావు అడిగిన calculator.

ఉదయం మళ్లా కాఫీ, bread తీసుకొన్నాం. శ్రీ వేదాంతం సత్యనారాయమశర్మగారి బంధువు ఒకాయన ఉదయాన్నే వచ్చి ఏవో వస్తువులు ఆయనకి యిచ్చేరు. మార్తా స్నేహితుడు ఒక అబ్బాయి వచ్చేడు. మేం అంతా subway లో Queens’ అనే ప్రదేశానికి shopping కి వెళ్లేం. మాస్టారుగారు, కనకదుర్గా మాత్రం శ్రీ చలికొండ రామక్రిష్ణగారి కోసం వేచి ఆయన కారులో వెళ్లాలని ఉండిపోయేరు. కనకదుర్గ చలికొండ రామక్రిష్ణ, ఆయన భార్య సహాయంతో బంగారు గాజులు కొనే ప్రయత్నంలో ఉంది. తన వెంట 600 డాలర్లు మాస్టారుగారి సహాయంతో తెచ్చుకొని మొత్తానికి గాజులు కొంది. క్వీన్స్ లో నేను calculator, ఒక Walkman, బట్టలు, perfumes కొన్నాను. కొన్ని cassettes కూడా కొన్నాను. బాగా ఆకలి వేస్తోంది. అక్కడే ఉన్న ఒక ఇండియన్ హోటేలులో భోజనం చేసేం. మాస్టారుగారు, చలికొండవారు, కార్లో వస్తే మేం కొన్న సామగ్రి ఆ కారు డిక్కీలో పడవేసి తిరిగి subway లో మా హోటేలుకు చేరేం. కొన్న సామగ్రి అంతా పెట్టిలో పెట్టడానికి అనుమానం. అందుచేత handbag లో పెట్టుకొన్నాను. చాలా కిక్కిరిసి ఉంది. సూట్ కేస్ కూడా చాలా బరువెక్కింది. రఘునాథ్ గారు, రమణయ్య రాజాగారికి పంపిన చాలా బరువు అయిన వస్తువులు అందరికీ మాస్టరుగారు పంచియిచ్చేరు జాగ్రత్త చేయమని. అందుచేత అందరి పెట్టెలూ చాలా బరువు అయేయి.

ఇటీవల సంభవించిన విమాన ప్రమాదాల వల్ల న్యూయార్క్ airport లో కూడా తణిఖీ చేస్తారని భయపట్టేరు. మరేంలేదు. పెట్టె తెరిస్తే మళ్లా సర్దుకోవడం కష్టం. అయితే ఏ విధమైన శ్రమ కలగలేదు. మా పెట్టెలు తెరవలేదు. సామాను అందా లగేజీలో పంపిచిన తర్వాత Air India Lounge లో 3వ అంతస్థుకి పంపించేరు.  Air India వారు అక్కడ ఉన్నత తరగతి ప్రయాణీకులకు మధుపానం ఏర్పాటు చేసేరు. నేను, మాస్టరుగారు, నాగరాజు ఆ అవకాశాన్ని వినియోగించుకొన్నాం.

ఇక నా వీణ నాతో దగ్గర పెట్టుకొందికి ఏ అభ్యంతరం వస్తుందేమోనని నా భయం. అయితే Air India captain మొదటే ఏ అభ్యంతరం లేదని హామీ యిచ్చేరు. Flight లో మాది ఎక్సిక్యూటివ్ క్లాస్ అవడం చేత చాలా ఉన్నత తరగతి ప్రయాణికుల సౌకర్యాలు పొందేం.   

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 2 - అమెరికా - 10

 

 Click here for - అమెరికా 9

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

అమెరికా - 10

5-4-86

కాదు. San Francisco మీదుగా వచ్చేం.  

నిన్న, అంటే 4వ తేదీని వచ్చేం. ఉదయం పోర్ట్ లేండ్ టైమ్ 8.30కి. నిన్న యిక్కడ ఒక గెస్ట్ హౌస్ లో బస. స్వయంపాకం. రాత్రి మాత్రం మాస్టరుగారి శిష్యురాలుట. ఒకరోజు ఆమె భర్తతో నాట్యం అక్కడ చేస్తుందిట. లోగడ ఏవేవో కొన్ని కూచిపూడి ఐటమ్ లు రికార్డ్ చేసుకొందిట, మద్రాసు వచ్చినప్పుడు. వారింటికి భోజనానికి తీసుకొని వెళ్లేరు, ఆమె భర్త, మరొకాయన వచ్చి. అయితే విశేషం, వారింట్లో లాల్గుడి, రమణి వాయించిన కచేరీ కాసెట్ వినిపించేరు. వంట బాగానే చేసేరు.  

ఈరోజు ఉదయం కూడా సాంబారు, పొంగలు కూడా తెచ్చేరు ఆయన. ఉదయం టిఫిన్ తరవాత యిక్కడ విన్సెంట్ అనే అమెరికన్, యిక్కడ యూనివర్సిటీ లో music శాఖ అధ్యక్షుడేమో, ఆయన ఇండోనేషియా సంగీతం గురించి అక్కడి వాద్య విశేషాలు అన్నీ చూపించి చాలా చెప్పేరు. ముఖ్యంగా గాంగులు,  వైబ్రోఫోన్ లాటి వాద్యాలు వాటిని వాయించే పద్ధతి చెప్పేరు. ఆయన music composer ట. విదేశీ సంగీతం యడల చాలా భక్తి ప్రపత్తులతో చెప్పేరు.

మధ్యాహ్నం ఇండియా ఫెస్టివల్ ఓరెగాన్ మ్యూజియం ఆఫ్ సైన్సు యిండస్ట్రీ వాళ్లు నిర్వహిస్తున్న ఎగ్జిబిషన్ చూసేం. భాషావిషయకంగా ఒక కన్నడం ఆయన సంస్కృతం గురించి, మరొకాయన వెండి వస్తువులు తయారీ గురించి యిలా భారతీయ విశిష్టత తెలియజేస్తూ చాలా ఉన్నాయి. 2,3 మాసాలు ప్రదర్శనట. చాలామంది అమెరికన్ లు ఆసక్తిగా చూస్తున్నారు. మన పరిశ్రమలు, చేతిపరిశ్రమలు, మన వేదాంతం, మన ఉక్కు పరిశ్రమ, చివరకు మన అణు పరిశోధనలు గరించి కూడా తెలియజేస్తూ చాలా ప్రదర్శించేరు.

మరో సంగతి, దూరాన మంచుతో కప్పబడిన ప్రధాన పర్వతాలు* చూసేను. మౌంట్ Hood, మౌంట్ Helina. ఇది అగ్నిపర్వతం. 1980లో 400 చదరపు మైళ్ల దేశాన్ని నాశనం చేసిందిట. తరవాతది Mount Adams.

A beautifully clear day sometimes referred to as ‘5-mountain’ days - when you can see all 5 volcanoes that hang out near Portland. This is three of them this morning from Sherrard Point on Larch Mountain. From left to right: Mt. St. Helens (104 mikes away), Mt. Rainier (167 miles away), and Mt. Adams (54 miles away). You can’t see the two volcanoes behind me - Mt. Hood & Mt Jefferson.

రేపు 11 గంటలకి flight. న్యూయర్క్. 9 గంటలకి బయలుదేరుతాం.

* On clear days, Portland offers views of several major Cascade volcanoes, primarily Mount Hood (most prominent, southeast) and Mount St. Helens (north). Other visible peaks include Mount Adams (northeast), Mount Rainier (far north, visible on very clear days), and Mount Jefferson (south). These are best viewed from high points like the West HIlls or Council Crest. 

నా విదేశయాత్ర అనుభవాలు - 2 - అమెరికా - 9

 

 Click here for - అమెరికా 8

కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, మద్రాసు, సంస్థతో శ్రీ నాన్నగారి అనుబంధం నాకు గుర్తున్నంత వరకు 1963లో పనగల్ పార్క్ ఎదురుగా ఆ నాట్య పాఠశాల ప్రారంభదినాలనుంచే. అకాడెమీ నాట్య కార్యక్రమాల్లో గాయకుడిగా, వీణావాద్యకళాకారుడిగా, సంగీతదర్శకుడిగా వివిధ అవతారాలలో సహకరించారు నాన్నగారు. 1974లో శ్రీ ఘంటసాలగారి నిర్యాణం తరువాత శాశ్వతంగా కూచిపూడి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. 1975 - 2012 మధ్యకాలంలో సంగీత దర్శకుడిగానే కాక వీణావాదకుడుగా కూచిపూడి నాట్య గురువు శ్రీ వెంపటి చినసత్యంగారితో దేశవిదేశాలలో వందల సంఖ్యలో ప్రదర్శనలలో క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకున్నారు. 2012 లో శ్రీ మాస్టరుగారి మరణం తరువాత కూడా అకాడెమీతో ఆ ఆత్మీయ అనుబంధం కొనసాగింది. 1987, 1988, 1989 సంవత్సరాలలో భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖ ICCR ఆధ్వర్యంలో జరిగిన India Festivals లో కూచిపూడి బృందం సభ్యుడిగా పాల్గొన్న కొన్ని విదేశపర్యటనలలో సంగీత కళాకారుడుగానే కాక సాహితీవేత్తగా కూడా నాన్నగారు నిక్షిప్తం చేసిన తన విదేశయాత్ర అనుభవాలను ఈ blog post ల ద్వారా పంచుకుంటున్నాను. నాన్నగారు ఈ పర్యటనలలో దర్శించిన  స్థలాల గురించిన ఆన్ లైన్ లో ఉన్న మరింత సమాచారాన్ని ఫోటోలను కూడా జత చేసేను. 

- పట్రాయని వేణు గోపాలకృష్ణ అనే గోపి 

అమెరికా - 9

3-4-86

ఉదయం 11.40. ఇంత వరకూ ఏ విశేషం లేదు. టిఫిన్, కాఫీ అయేక యింత వరకు వీణ వాయిస్తూ కూర్చున్నాను.

మార్తా మమ్మల్నందరినీ సముద్ర స్నానికి తీసుకొని వెళతానంది. ఎవరకీ సముద్ర స్నానంచేసే ఉత్సాహం లేదు. మార్తాకి, జానెట్ కి సముద్రస్నానం చేయకపోతే హవాయ్ వచ్చి ప్రయోజనమేమిటి అన్నట్టుంది. కాశీ వెళ్లి గంగాస్నానం చేయకపోతే మనకి ఎలా ఉంటుంది అలాగే వాళ్లకీ ఉంది అనుకొంటాను. అధమం మోకాళ్ల వరకేనా సముద్రంలో దిగమని అడుగుతూ ఉంది మార్తా.

ఏదో సందర్భంలో తన వయసు 54 అంది. తరవాత నాకంటే మూడేళ్లు మాత్రం చిన్న అంది. కానీ కాదు. భారతదేశం, అక్కడి ప్రజలు, అక్కడ జీవితం, అక్కడ పురాణాలు అన్నిటితో బాగా సంబంధమూ, భారతీయత యడల ఆకర్షణ, సానుభూతి ఉంది ఆమెకు. ఏదో మాటలలో మీరు మీ దేవతల అందచందాలు వర్ణిస్తారు. మా దేవతలను మేము ఎప్పుడూ యిద యివ్వు, అది యివ్వు అని అడుగుతాం. అంతేకాదు మా చర్చి వాతావరణం అంతా దుఃఖమయంగానూ. మృత్యువుతో సంబంధించి ఉంటుందని అంది. ఏమైనా క్రయిస్తవం ప్రేమను, అహింసను ప్రచారం చేసింది కదా అన్నాను నేను.

యిప్పుడు బహుశః సముద్రస్నానికి వెళతామేమో!

వెళ్లేము.

మొదట హవాయిన్ వస్తువులు, ముత్యాల దండలు, పగడాల దండలు, 14 కారట్ల బంగారపు వస్తువులు, హవాయిన్ చెప్పులు, T షర్టులు మొదలైన షావులు చుసేం. ఏవి కొనడానికి చాలా ఖరీదు. నాలుగు రోజులలో మన దేశానికి వెళ్లబోతూ ఉన్నవాళ్లకి డాలర్లలో వస్తువులు బేరము చేయలనిపించదు. ఏమీ లేదు, మన దేశంలో పది రూపాయలకి వచ్చే వస్తువు యిక్కడ పది డాలర్లు యివ్వవలసి వస్తుంది. ఎలక్ట్రానికి వస్తువులు అయితే దాని విలువ యిండియాలానే ఉంటుంది. అదీకాక హొనాలూలూ tourist ప్రదేశం అవడం చేత అమెరికాలో కన్నా యిక్కడ ఎక్కువ ధర. అందుచేత అలా చూసేం అంతే.

మరో చిత్రం, ముత్యపు చిప్పలలోంచి ముత్యాలు కొనుక్కోవడం చూసేం. ఒక ముత్యపు చిప్ప 5 డాలర్లు. అదృష్టం ఉంటే ఒక ముత్యపు చిప్పలో రెడు ముత్యాలు ఉండవచ్చును. ముత్యపు చిప్పలోంచి ముత్యాలు వస్తాయన్నది ప్రత్యక్షంగా చూసేం. తరవాత సముద్రపు ఒడ్డున కొన్ని వేలమంది ఆడమగ నామమాత్రపు ఆచ్ఛాదనతో ధరించి బీచిలో పడుకొన్నారు. ఆతప స్నానానికి కొత్తగా మన దేశస్థులు  చూస్తే సిగ్గుతో చచ్చిపోతారన్నమాట. కానీ గొప్ప దృశ్యం. ఎంత అందమైన శరీరాలు, ఎందుకు సిగ్గు?

తరవాత పసిఫిక్ సముద్రంలో షికారు చేసేం. చాలా బాగుంది. మాతో చాలా మంది విదేశీయులు విదేశీయ యువతీయువకులు శరీర సౌందర్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ నిర్లిప్తంగా, సంతోషంగా ఉన్నారు. హవాయిన్ మర్యాదగా ఒకడు మా మెడలో రంగురంగుల దండలు వేసి ఫోటోలు తీసి, మేం తిరిగి వచ్చేసరికి ఫోటోలు సిద్ధంచేసి డాలరుకి మూడు ఫోటోలు కాపీలు అమ్మేడు. ఒక ఫోటో నాకూ యిచ్చేరు.

ప్రస్తుతం యిక్కడి కాలమానం – 3-4-86 సాయంకాలం ఏడుగంటల 43 నిమిషాలు. 8 గంటలకి పోర్టులాండు వెళ్లడానికి బయలుదేరుతాం. రేపు ఉదయం ఎనిమిదిన్నరకి అక్కడకి చేరతాం. బహుశః ఇక్కడి flight 11 గంటలకి. మధ్యలో Los Angeles లో మళ్లీ మారాలనుకొంటాను flight.